Het was niet Youp van ’t Hek die we met die groep samen zagen. Hij toverde af en toe een glimlachje op ons gezicht, maar niet veel meer dan dat. Aardig, hooguit, kabbel, kabbel.
Ook niet Hans Teeuwen die nog even bizar en grof als vroeger tekeer ging: maar meer dan een herhaling van ietwat aangepaste absurde zetten was het niet.
Vreemd genoeg was het Freek de Jonge die ons tot het grootste enthousiasme aanzette. Eigenlijk hadden we hem al jaren geleden afgeschreven, maar juist hij kreeg desondanks iedereen op het puntje van de stoel, hij veroorzaakte de lachsalvo’s, hij zette aan tot denken. De manier waarop Johan C., orakel te Barcelona werd neergezet was al uitermate treffend, maar het winnende doelpunt maakte Freek met zijn betoog over het ‘doe eens normaal man-moment’ in de Tweede Kamer een tijdje terug.
Wat had Rutte op die uitspraak moeten antwoorden volgens Freek? Zeker niet “doe zelf eens normaal”, een volslagen krachteloos antwoord. Nee. Freek hield ons even aan het lijntje en kwam toen met de uitspraak die sindsdien wordt geciteerd: “Doe eens iets bijzonders”. Bam. Die zat. Die bleef hangen. Er werd over nagepraat. Nog steeds. En ik zou die uitspraak graag gejat en wel aan u willen doorgeven, juist omdat hij zo goed landde in mijn vriendengroep. Wel met een kleine aanvulling, ik maak er het volgende van: doe eens iets bijzonder positiefs in 2012.
Ja, inderdaad, iets bijzonder positiefs. Privé. Op het werk. In je rol als or-lid. Neem een prachtig initiatief, of meerdere, zet iets fraais in gang, verbaas je omgeving in positieve zin. Is dat heel erg moeilijk? Nee. Je kunt het. Ga er even voor zitten, laat de ideeën opborrelen en kies. Durf. Gewoon doen. Veel succes!
