Maar werkt dat echt zo in de praktijk? Hoe vaak worden dergelijke slogans daadwerkelijk nageleefd? Mijn alarmbellen gaan in ieder geval af zodra ik deze woorden op muren, instructieboeken of websites zie staan.
Want regelmatig kom ik bedrijven tegen waar de realiteit anders is: documentatie is verouderd, medewerkers dragen hun persoonlijke beschermingsmiddelen niet, de voorlichting en instructie vindt plaats in de vorm van een 'warme overdracht' en de beschermkappen liggen naast de machine want "dat werkt makkelijker" … Of er is sprake van een angstcultuur waar medewerkers onveilige situaties niet durven melden, uit angst voor repercussies. Wat is dan de waarde van zo'n slogan?
Echt opvolging geven aan slogans
Voordat bedrijven deze slogans op de muur zetten, zouden ze zich moeten afvragen of ze daadwerkelijk stoppen met werken als de veiligheid van de medewerkers in het geding is. Wees eens eerlijk: doen jullie dit echt? Zijn jullie bereid om het werkproces stop te zetten als dat nodig is, voor de veiligheid van de medewerkers? Want het stilleggen van werkprocessen heeft vaak flinke financiële en operationele gevolgen.
Om werkelijk opvolging te geven aan de slogan is een grondige evaluatie van de bestaande veiligheidscultuur nodig en de bereidheid om veranderingen door te voeren. Een cultuur waarin meldingen van onveilige situaties serieus worden genomen en juist worden aangemoedigd, zonder dat werknemers bang hoeven te zijn voor de gevolgen. Daaruit blijkt een vorm van leiderschap die veiligheid ziet als prioriteit, als kernwaarde. Pas als deze waarden diep verankerd zijn in de organisatie, kunnen de woorden 'wij werken veilig of wij werken niet' hun ware betekenis krijgen. Tot die tijd zijn het enkel holle frasen.
