De werknemer is op 25 januari 2021 voor bepaalde tijd in dienst getreden bij de (formele) werkgever. Die laatste heeft hem op basis van een payrollovereenkomst als vrachtwagenchauffeur uitgeleend aan bedrijf X (de materiële werkgever).  

Valpartij bij gladheid door sneeuw 

Op 9 februari 2021 moet de werknemer met een lege oplegger een container ophalen in de haven van Antwerpen. Het heeft in de nacht en ochtend gesneeuwd. De werknemer komt om ongeveer 10:45 uur op de plaats van bestemming aan. Hij stapt uit bij de weegbrug en loopt richting een nabijgelegen kantoor op het bedrijventerrein. Tijdens deze wandeling glijdt hij uit. Hij breekt daarbij op twee plaatsen zijn linkerarm. De arbeidsovereenkomst tussen partijen eindigt 13 dagen later. 

Vaststellingsovereenkomst met verzekeraar 

Op 23 november 2022 sluiten de werknemer en de aansprakelijkheidsverzekeraar van bedrijf X een vaststellingsovereenkomst. Op grond van deze overeenkomst betaalt de verzekeraar – tegen finale kwijting – € 7.000 aan schadevergoeding en € 4.000 aan buitengerechtelijke kosten aan de werknemer. 

Aansprakelijkstelling van werkgever 

Op 5 september 2024 stelt de werkgever de werkgever aansprakelijk voor de door hem geleden en nog te lijden schade. Omdat de werkgever de aansprakelijkheid niet erkent, start de werknemer een procedure voor de kantonrechter.

Zorgplicht op grond van artikel 7:658 BW 

De werknemer verzoekt de kantonrechter om een verklaring voor recht dat de werkgever aansprakelijk is voor de door hem geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade als gevolg van het ongeval op 9 februari 2021. Hij vraagt de rechter ook te bepalen dat de werkgever deze (rest)schade moet vergoeden. Daarnaast verzoekt hij om vergoeding van de proceskosten van € 981.

Aan het verzoek legt de werknemer artikel 7:658 BW ten grondslag. Op de dag van het ongeval had het gesneeuwd en is hij door de gladde ondergrond gevallen. Hij stelt dat de werkgever had moeten zorgen voor een veilige werkomgeving óf maatregelen had moeten treffen om de risico's voor hem weg te nemen. Nu de werkgever dit niet heeft gedaan, is die tekortgeschoten in zijn zorgplicht en aansprakelijk voor de schade.

Werkgever wijst aansprakelijkheid af  

De werkgever vindt niet dat hij tekort is geschoten in zijn zorgplicht. Want de werknemer had geen opdracht gekregen om naar de weegbrug te rijden met zijn vrachtwagen. Hij had daar dus ook niet uit hoeven stappen. Bovendien heeft de werkgever geen zeggenschap over het haventerrein in Antwerpen en de verkeersveiligheid aldaar. Daardoor heeft de werkgever geen invloed kunnen uitoefenen op het sneeuwvrij maken van de wegen in het havengebied.

Uitglijden bij gladheid door sneeuw valt in een categorie van ongevallen die volgens het normaal maatschappelijk risico voor rekening van de werknemer moet komen.

Voldaan aan zorgplicht? 

De kantonrechter oordeelt dat de werkgever niet gemotiveerd heeft weersproken dat de werknemer in de uitoefening van zijn werkzaamheden is gevallen en daardoor schade heeft geleden. Vervolgens is de vraag of de werkgever hiervoor aansprakelijk is.

Hierbij geldt dat de werkgever ten opzichte van de werknemer aansprakelijk is voor het eventuele tekortschieten van bedrijf X (de materiële werkgever) alsof het zijn eigen tekortschieten betreft. De werkgever moet dus aantonen te hebben voldaan aan zijn zorgplicht.

Geen direct toezicht op haventerrein 

Het staat vast dat de werknemer in de ochtend van 9 februari 2021 is gevallen doordat de weg waarover hij liep glad was door sneeuwval. Hij verwijt de werkgever dat die niet heeft gezorgd voor een veilige werkomgeving. Noch de formele werkgever, noch de materiële werkgever hadden echter direct toezicht op het terrein van de haven in Antwerpen. Dit betekent dat hen niet kan worden verweten dat de wegen op dat terrein niet sneeuwvrij waren.

Het staat vast dat het die nacht al had gesneeuwd. De werknemer wist dit dus toen hij die ochtend ging rijden. Hij is bij het uitstappen uit zijn vrachtwagen overvallen door de gladheid.

Risico van gladheid door sneeuw bekend

De kantonrechter oordeelt dat het risico op gladheid bij sneeuwval bekend mag worden verondersteld. De kantonrechter weegt verder mee dat de werknemer van bedrijf X een e-mail heeft ontvangen met een waarschuwing voor gladheid op de weg. Ook staat vast dat de werknemer eigen veiligheidsschoenen heeft die geschikt zijn om over gladde oppervlakten te lopen. Dat hij geen schoenen heeft gekregen, is niet belangrijk. Want als hij die schoenen wel zou hebben gekregen, had dat er niet toe geleid dat hij niet zou zijn gevallen.

De kantonrechter komt tot het eindoordeel dat de werkgever niet in zijn zorgplicht tekort is geschoten en wijst de vorderingen van de werknemer af.

Nawoord  

De formele werkgever is het payrollbedrijf, dat de werknemer in dienst neemt en hem salaris betaalt. De materiële werkgever is de klant van het payrollbedrijf (hier: bedrijf X), die de werknemer te werk stelt en hem instructies geeft over de te verrichten werkzaamheden.

Bron: Kantonrechter Bergen op Zoom 30 juni 2025 - ECLI:NL:RBZWB:2025:4195