AMT 5 van 2024 staat in het teken van de APK. En de Nederlandse APK is best bijzonder. Met een systeem waarbij je als automobilist bij nagenoeg elk willekeurig autobedrijf terecht kunt voor een keuring. In veel andere EU-landen is dat anders geregeld. Met een beperkt aantal, gespecialiseerde keuringstations die alleen maar keuren, niet repareren of vervangen.
Dat systeem heeft nadelen: komt een auto niet door de keuring, moet de eigenaar eerst met een - potentieel onveilige – auto van het keuringsstation naar een autobedrijf om de afkeurpunten aan te laten pakken. En dan weer terug voor een herkansing. Dat kost de automobilist allemaal onnodig veel tijd en geld.
De argusogen van Brussel
De APK mag voor het autobedrijf geen stimulans zijn om onderdelen te verkopen. Puur hypothetisch gezien is het dat in ons systeem wel, zou je als ambtenaar kunnen redeneren. Brussel kijkt daarom met argusogen naar het Nederlandse systeem. Moeten we ons daarom zorgen maken? Niet direct, want de voordelen zijn ook in Brussel bekend: in het hele land kun je terecht voor een betaalbare keuring, zonder dat onnodige kilometers met potentieel onveilige auto’s worden gereden.
Welk systeem ook gehanteerd wordt, één nadeel lijkt onuitroeibaar: automobilisten die denken dat een keuring gelijkstaat aan onderhoud. Maar dat is misschien meer iets voor gemeenschappelijk onderwijsbeleid…
