<P>Een deelneemster aan de real life soap ‘De Gouden Kooi’ verbleef enige tijd in een villa en werd 24 uur per dag door camera’s gevolgd. Zij deed dat op basis van een opdrachtovereenkomst. Daarin was onder meer opgenomen dat zij 2.250 euro per maand kreeg als schadeloosstelling. Nadat de deelneemster uit het programma was weggestemd, vroeg zij een WW-uitkering aan. Het UWV weigerde deze uitkering, omdat de deelneemster niet als werkneemster kon worden beschouwd. De deelneemster was het hier niet mee eens en tekende bezwaar aan. De rechtbank stelde haar in het gelijk. De Centrale Raad van Beroep bevestigde vervolgens de uitspraak van de rechtbank. Aangezien het UWV zich niet in dit oordeel kon vinden, heeft zij beroep in cassatie ingesteld bij de Hoge Raad.</P> <P><B>Oordeel Hoge Raad</B><br>De Hoge Raad stelt voorop dat het antwoord op de vraag of iemand aanspraak kan maken op een WW-uitkering, afhankelijk is van de vraag of er sprake is van een privaatrechtelijke dienstbetrekking. Met andere woorden: was er in dit geval sprake van een arbeidsovereenkomst tussen de deelneemster en de producent? <br> Wil er sprake kunnen zijn van een privaatrechtelijke dienstbetrekking, dan moet er een verplichting zijn tot het persoonlijk verrichten van arbeid, moet er een gezagsverhouding bestaan en moet er een verplichting tot het betalen van loon zijn.<br> De Hoge Raad oordeelt dat hoewel de producent en de deelneemster een opdrachtovereenkomst hadden gesloten – en dus geen arbeidsovereenkomst – er toch sprake is van een arbeidsovereenkomst. De deelneemster moest 24 uur per dag in de villa aanwezig zijn, zich voortdurend aan strakke aanwijzingen en spelregels van de leiding van de producent houden en ontving hiervoor als tegenprestatie maandelijks een vergoeding. Voorts werden door de producent maandelijks loonheffing en sociale premies op deze vergoeding ingehouden en afgedragen. Nu aan alle criteria voor een arbeidsovereenkomst is voldaan, moet volgens de Hoge Raad worden aangenomen dat er sprake is van een arbeidsovereenkomst en heeft het UWV haar ten onrechte een WW-uitkering geweigerd. </P> <P><B>Conclusie</B><br>Deze uitspraak is in lijn met eerdere jurisprudentie. Er is sprake van een arbeidsovereenkomst tussen werknemer en werkgever als is voldaan aan de volgende elementen: arbeid, loon, gedurende zekere tijd en een gezagsverhouding. Onafhankelijk van hetgeen partijen zelf als benaming voor een overeenkomst opgeven, moet de rechter op basis van de feiten en omstandigheden desgevraagd nagaan of is voldaan aan de definitie van een arbeidsovereenkomst. Als dat inderdaad het geval is, is er sprake van een arbeidsovereenkomst.</P> <P>Hoge Raad, 25 maart 2011</P> <P>Auteur: Chris Nekeman</P> <P>Meer interessante en relevante jurisprudentie vind je in <A href="http://www.kluwershop.nl/or/details.asp?pr=8569">Rechtspraak voor Medezeggenschap.</A> </P>